Beni götürdüğün aşkın ülkesinden yazıyorum.Kimbilir hangi düşlerdesin.Sesinin tınısında saklı umutlar alıp götürüyor beni bilmediğim yerlere.Yüreğine ulaşmış mektubumu okuduğunda gönül bahçemdeki tüm ağaçlar çiçeğe duracak sevda renkli gülleri masum papatyalar ismini ve rengini bilmedğin binlerce çiçek açacak sessizce.Hiç bitmeyen şiirim olmaya devam ediyorsun.Geçenlerde yaptığım birşey şunu öğretti bana,istesemde çok uzağına gidemiyorum senin.Hangi trene binsem içimdeki adres olan sana varıyorum.Hangi rüzgara tutunsam sana savruluyorum.Hangi denize aksam, yine senin kıyılarında buluyorum kendimi.Görüyorsun ya sebep olduğun mutluluğu sana anlatacak kelimeler arıyorum ve bulamıyorum.Sana sesimi işittirmek için dilenen bir garip yolcu gibiyim...